Rolling Stones/ Part Three

Στα πρώτα τους βήματα πολλοί οπαδοί τους θεωρούσαν ότι ο Brian Jones ήταν το αστέρι του συγκροτήματος και όχι ο Jagger. Εσωτερικές διαμάχες και διαφωνίες για την κατεύθυνση τους οδήγησαν στην αποχώρηση του πρώτου, το καλοκαίρι του 1969. Λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε πνιγμένος στην πισίνα του σπιτιού του. Την θέση του πήρε ο νεαρός Mick Taylor, που είχε διατελέσει κιθαρίστας των Gods, πρίν τον στρατολογήσουν ο John Mayall για την θέση του Eric Clapton στο blues συγκρότημα του Mayall. Σχολιάζοντας την απόκτηση του Taylor, ο κιθαρίστας Jimmy Page των Led Zeppelin φιλοσοφούσε: "Ο Mick Taylor είναι ένας αφάνταστα τυχερός άνθρωπος ο οποίος συγκρίνεται με αυτούς που κερδίζουν το λαχείο. Τελείως ξαφνικά, βρίσκεται να αξίζει τώρα ένα εκατομμύριο δολάρια. Ίσως και περισσότερα. Όμως είναι ωραίος τύπος".

Μετά απο τρία χρόνια απουσίας απο τις αμερικάνικες αίθουσες συναυλιών, οι Stones επέστρεψαν τελικά τον Οκτώβριο του 1969. Η περιοδεία ήταν θριαμβευτική, ομώς το κλείσιμό της σφραγίστηκε με την τραγωδία στο Αλταμοντ.

Το οδοιπορικό τους ξεκίνησε απο το Forum στο Ινγκλγουντ της Καλιφίρνια. Η αίθουσα χωρητικότητας δεκαοκτώ χιλιάδων ατόμων, ήταν ασφυκτικά γεμάτη σε μια αξέχαστη οκτάωρη συναυλία, απο το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου μέχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 27ης το 1969. Ο Allen Rinde έγραψε στο Rock (8/12/69) για την εμφάνιση των Stones, που βγήκαν μετά το Terry Reid τον B.B King, και τους Ike & Tina Turner. "Οι διάδρομοι άρχισαν να γεμίζουν, παρ ότι έγιναν προσπάθειες να κρατήσουν πίσω τον κόσμο. Και εμφανίζεται στη σκηνή ο Jagger με μαύρο γυαλιστερό παντελόνι, ασημένια αστραφτερή ζώνη και μαύρη μακρυμάνικη μπλούζα, ένα καπέλο αλλά Μπάρμα-Σάμ κόκκινο μπλέ και άσπρο, και ένα μαύρο κασκόλ να κρέμεται στα πόδια του, όμοιος με γελωτοποιό πρίγκιπα του σκότους. Ένας Αγγελικός διάβολος χαμογελάει γλυκά και χοροπηδάει πάνω στη σκηνή. Τα μάτια του Jagger περνούν με ένα γρήγορο βλέμμα το κοινό και οι Stones ξεχύνονται με το τραγούδι Jumming Jack Flash.

Ο Elvis εκτινάσσεται και λυκνίζεται όμως ο Jagger κυριαρχεί στην ερωτική θεατρικότητα.... Καθώς παρακολουθούσα προσπαθούσα ταυτόχρονα να σκεφτώ μια λέξη που να μπορεί να περιγράψει τον τρόπο που κινείται ο Jagger στη σκηνή. Αγέρωχος, κορδωμένος, ορμητικός,.... Πολλές λέξεις μου ήρθαν στο μυαλό και όλες ταίριαζαν, επειδή τα κάνει όλα. Ακόμη και τα μάτια του Jagger συμμετείχαν, ατενίζοντας ψηλά με αθωότητα, στοχεύοντας δεξιά και αριστερά".

Madison Square Garden, New York

Οι Stones έγιναν δεκτοί με ακόμα μεγαλύτερη φρενίτιδα στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια στο Μαιάμι. Στη Νέα Υόρκη τους συνάντησε ένα κινηματογραφικό συνεργείο των αδελφών Albert και David Maysles και της Charlotte Zwerin, που είχαν υπογράψει συμβόλαιο για να κάνουν ταινία από την περιοδεία τους εκείνη. Έκαναν ατελείωτες λήψεις από τις προγραμματισμένες συναυλίες τους και κατόπιν τους ακολούθησαν στο Σαν Φρανσίσκο, όπου οι Stones αποφάσισαν να κάνουν μια συναυλία εκτός προγράμματος. Η Ιδέα όπως είπαν τα μέλη στον τύπο, ήταν να δώσουν μια συναυλία με ελεύθερη είσοδο, προκειμένου να ευχαριστήσουν το Αμερικάνικο κοινό για την υποδοχή που τους επιφύλαξε.

Altamont Raceway

Ο Χώρος που επέλεξαν ήταν μια πίστα αγώνων ταχύτητας, ονόματι Altamont Raceway. Η συναυλία δόθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1969. Οι εξελίξεις ήταν απρόβλεπτες και έδωσαν μερικές απο τις πιο φρικιαστικές στιγμές που έχουν καταγραφεί ποτέ απο κάμερα. Ο Leonard J. Berry των Los Angeles Times περιέγραψε τι συνέβη, στην αναφορά του για την ταινία Gimme Shelter, που επακολούθησε (27/12/1970): "Επρόκειτο για μια δολοφονία. Γύρω στις 6 το βράδυ εκείνης της αποφράδας ημέρας..... οπού ήταν αδύνατο να απολαύσεις την μουσική μέσα σε τριακόσιες χιλιάδες κόσμο, ο Mick Jagger τραγούδησε το Under My Thumb ενώ μπροστά στη σκηνή κάμποσα μέλη της περίφημης συμμορίας μηχανόβιων Hell's Angels μαχαίρωναν και ποδοπατούσαν μέχρι θανάτου ένα αγόρι.

Ένας απο τους δέκα η και παραπάνω εικονολήπτες του συνεργείου των Maysles έτυχε να έχει στραμμένο το φακό του σε κάποιο από τα πηγαδάκια των Angels και κατέγραψε την δολοφονία. To Gimme Shelter, μια 90λεπτη ταινία που προέκυψε από εξήντα ώρες μαγνητοσκοπημένου υλικού, είναι η ιστορία μιας δολοφονίας, με μια εύθραυστη και βίαιη μουσική επένδυση από τους Rolling Stones, μαζί με τους Ike & Tina Turner, τους Flying Burrito Brothers και τους Jefferson Airplane.

Συνεχίζεται..........................

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια της Pop Rock Soul