Skiffle / Απλό Βρετανικό στύλ με Αμερικάνικη προφορά.

Ο βασιλιάς της βρετανικής skiffle -και ο μοναδικός από τους καλλιτέχνες που πέτυχαν διεθνή αναγνώριση- ήταν ο Lonnie Donegan, ο οποίος εισήγαγε τη μουσική σε ακροατήρια κονσέρτων στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν ερμήνευε τη δική του εκδοχή της blues, της country και της folk στα κενά που μεσολαβούσαν ανάμεσα σε ερμηνείες των Ken Colyer's Jazzmen.

Με την συνοδεία μπάντζο ή ακουστικής κιθάρας, μπάσου και τυμπάνων, η φωνητική ερμηνεία του Donegan με τη βαριά, αμερικάνικη προφορά, γρήγορα του χάρισε μεγαλύτερη δημοτικότητα απ' ότι η ιδιότητα του αστέρα. Όταν το 1954 το συγκρότημα του Colyer μετονομάστηκε σε Chris Barber's Jazz Band, ο Donegan ερμήνευσε αυτό που αποδείχτηκε ως θεμελιώδες τραγούδι του πρώτου άλμπουμ του συγκροτήματος, New Orleans Joys. Με τον Barber στο μπάσο και τον Beryl Bryden στη σανίδα της μπουγάδας, η εκδοχή που παρουσίασε ο Lonnie Donegan στο κλασσικό blues του Huddie "Leadbelly" Ledbetter, με τίτλο "Rock Island Line", κυκλοφόρησε ως σίνγκλ και πούλησε το αστρονομικό ποσό των τριών εκατομμυρίων αντιτύπων, παραμένοντας 22 εβδομάδες στον Βρετανικό κατάλογο επιτυχιών, όπου έφτασε μέχρι την όγδοη θέση, ενώ στον αντίστοιχο κατάλογο των ΗΠΑ μπήκε στην πρώτη δεκάδα.

Όμως παρόλο που οι πωλήσεις δεν ήταν απλώς εντυπωσιακές, αυτό που έκανε μοναδικό το "Rock Island Line" στα χρονικά της Βρετανικής pop εκείνη την εποχή ήταν το γεγονός ότι στην πλειονότητα τους αυτοί που αγόραζαν τον δίσκο ήταν έφηβοι. Ξαφνικά σαν μια όαση μέσα στην έρημο του συντηρητικού καθωσπρεπισμού, παρουσιάστηκε ένας ντόπιος ήχος που παρουσίαζε στοιχεία blues και τολμηρό στίχο, ο οποίος όχι μόνο τράβηξε την προσοχή των εφήβων, αλλά και τους ενέπνευσε να σχηματίσουν δικό τους συγκρότημα στην προσπάθειά τους να αντιγράψουν τη συνταγή του Lonnie Donegan.

Κυριώτεροι Καλλιτέχνες skiffle: - Lonnie Donegan - Johnny Duncan - The Vipers Skiffle Group - The Chas McDevitt Skiffle Group & Nancy Whiskey

Μέχρι την εποχή που το σίνγλ του Donegan, "Lost John" ανέβηκε στη δεύτερη θέση του Βρετανικού καταλόγου επιτυχιών, στις αρχές του 1956, στη Βρετανία είχε σημειωθεί εκρηκτική άνθηση της μουσικής Skiffle, με μισό εκατομμύριο περίπου εφήβους να έχουν σχηματίσει δικό τους συγκρότημα, ενώ το είδωλό τους εμφανιζόταν επι σκηνής ακόμα και στα Εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια των ΗΠΑ.

Πηγή Rock & Pop History by Michael Heatley