Skiffle / Ένας αντίκτυπος με διάρκεια

Το πρώτο άλμπουμ του Donegan, το Showcase πούλησε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και ο ίδιος συνέχισε να μπαίνει στην πρώτη δεκάδα του Καταλόγου των Βρετανικών single με τραγούδια όπως το "Bring A Little Water Sylvie", το "Don't You Rock Me Daddy-O" το "Cumberland Gap" και το "Putting On The Style".

Στο μεταξύ στο προσκήνιο άρχισαν να εμφανίζονται και άλλοι καλλιτέχνες. Το συγκρότημα Vipers Skiffle Group, του οποίου ο ήχος ήταν πιο σκληρός από του Donegan ενώ ακολουθούσε πιο πιστά τη folk και την blues, μπήκε στην πρώτη δεκάδα με το "Don't You Rock Me Daddy-O" (που το έγραψε ο τραγουδιστής / κιθαρίστας των Vipers, ο Wally Whyton). Χάρη σε πολλά μετέπειτα τραγούδια τους οι Vipers έρχονταν μόλις δεύτεροι σε επιτυχία μετά τον Donegan.

Η επιτυχία ορισμένων άλλων ήταν πιο μικρή. Ανάμεσά τους ήταν οι Chas McDevitt Skiffle Group, στους οποίους μετείχε η Nancy Whiskey, που σημείωσαν επιτυχία με το "Freight Train", και ο Αμερικανός Johnny Duncan, που έφτασε μέχρι την δεύτερη θέση στη Βρετανία με το "Last Train To San Fernando". Ακόμα και ο Tommy Steele, ο πρώτος πραγματικός αστέρας του rock 'n' roll στην Βρετανία, άρχισε να ερμηνεύει μουσική Skiffle.

Φυσικά ήταν το rock 'n' roll εκείνο που στα τέλη του 1957 έβαλε τέρμα στην άνθηση της skiffle. Ωστόσο, παρόλο που η αναβίωση του είχε μικρή διάρκεια, η ανεκτίμητης αξίας συμβολή της skiffle στην pop μουσική ήταν ο διαρκής αντίκτυπος που είχε σε μια γενιά εφήβων που θα βρίσκονταν στην εμπροσθοφυλακή της βρετανικής-και μετέπειτα της διεθνούς-ροκ σκηνής στη δεκαετία του 1960: στους Who, στους Hollies, στους Kinks, στους Moody Blues, στους Searchers, στους Procol Harum.... Αυτά και πολλά άλλα συγκροτήματα είχαν μέλη που πήραν στα σοβαρά την ακουστική κιθάρα, την σανίδα της μπουγάδας ή τον ήχο απο το καφεκούτι της μουσικής skiffle.