top of page

Εισαγωγή στο Rock 'n' Roll / Ενέργεια και Πόζα (Μέρος 2ο)


Στο μεταξύ, άλλη μία ανακάλυψη του Sam Phillips ήταν ο Jerry Lee Lewis, ο “Killer” από το Φέριντεϊ της Λουζιάνα, του οποίου οι αλαζονικές και επιθετικές παραστάσεις τον καθιέρωσαν σύντομα ως μία από τις πιο εμπνευσμένες φυσιογνωμίες της rock ‘n’ roll στο διάστημα που αυτή περνούσε τις αλκυονίδες μέρες της. Παρ όλα αυτά, ενώ ο Lewis ερμήνευε τους στίχους των τραγουδιών του με μανία και ένταση, και ενώ ο Presley άνοιγε τα μουσικά σύνορα εισάγωντας ήχους που άλλες φορές έμοιαζαν με κραυγές, άλλες φορές θύμιζαν μουσική gospel, μουρμουρητό, μουσική country και κάτι από blues, κανένας από τους δύο δεν μπόρεσε να μοιάσει τον Little Richard, την άλλη κλασική φωνή της rock ‘n’ roll, σε ότι αφορά τη σκληρή, τσιριχτή και απίστευτα γρήγορη φωνητική ερμηνεία.

Η εξαντλητικά ζωηρή τραγουδιστική ερμηνεία του Richard, που διανθιζόταν με τσιρίγματα και κομμένες ανάσες, ταίριαζε τέλεια με την εκρηκτική του εμφάνιση και δεν σόκαρε κανέναν, πόσο μάλλον τους νέους που αντιλαμβάνονταν πλήρως το νόημα που είχαν οι κραυγές, τα λογοπαίγνια και οι πρωτόγνωροι ήχοι.


Η γλώσσα που χρησιμοποιούσε, είτε είχε περιπαικτικό χαρακτήρα είτε όχι, ήταν μια γλώσσα με την οποία μπορούσαν αμέσως να ταυτιστούν, γιατί κατα κάποιο τρόπο έκλεινε μέσα της την ενέργεια και την στάση που κυριαρχούσαν σε τραγούδια όπως το "Tutti Frutti", το "Long Tall Sally", το "Rip It Up", το "She's Got It", το "Lucille", και το "Good Golly Miss Molly". Το σημαντικότερο όμως ήταν πως η γλώσσα αυτή ήταν εκείνη που δεν μπορούσαν να καταλάβουν οι περισσότεροι γονείς, και αυτό την έκανε ακόμα πιο ακατάλληλη.


πηγή Rock & Pop Ιστορία

Comments


bottom of page